Mevrouw Fundter: "De huismeesters zijn mijn vrienden"

Mevrouw Fundter, 91 jaar. Een dame geboren in Malang, Java. Ze is al ruim een halve eeuw huurder bij Haag Wonen. In de ‘vierkantflat’ aan de Lozerlaan was ze, samen met haar man, een van de eerste bewoners. Ze woont er nog steeds.



In 1947 kwam ze met haar man, beroepsmilitair, met de boot naar Nederland. Voordat ze van boord gingen, kregen ze ‘warme kleding’ om in het koude Nederland te dragen. Het prille echtpaar vestigde zich in Friesland. Via Amsterdam kwamen ze in Den Haag terecht, in de Oosterhesselenstraat. Na ruim tien jaar verhuisden ze naar de Lozerlaan. Naast de flat was destijds een boerderij waar mevrouw Fundter melk ging halen die rechtstreeks van de koe kwam. ‘Dat vond ik geweldig. Ik voelde me zo rijk.’  
 
In 1947 kwam het prille echtpaar met de boot naar Nederland. Via Friesland en Amsterdam kwamen ze in Den Haag terecht, in de Oosterhesselenstraat. Na ruim tien jaar verhuisden ze naar de Lozerlaan. De heer Fundter overleed ruim zeven jaar geleden. De tijd zal die wond voor mevrouw Fundter nooit volledig helen. Veel dierbare herinneringen bewaart ze aan de lange tijd die ze samen doorbrachten. 
Hij verbleef de laatste jaren van zijn leven in een verzorgingshuis. Huismeester Ruud Reekers ging na werktijd soms met mevrouw Fundter mee op bezoek. ‘Mijn man moest altijd lachen om de grapjes van Ruud’, herinnert zij zich. Ruud en collega huismeester Dick van Eck hebben een speciale band met mevrouw Fundter. Ze brengen haar post boven en tippen haar als op tv een programma over schaatsen of paarden te zien is. Soms eten ze gedrieën een visje bij haar in de keuken. ‘Mijn huismeesters zijn mijn vrienden’, lacht mevrouw Fundter.
 
Tegenwoordig is ze veel alleen, in haar appartement op de negende verdieping. Haar zoon woont op Bali. Haar dochter uit Hazerswoude komt een keer per week op bezoek. Zij doet dan wat boodschappen voor haar moeder. Daarnaast komt de SRV-man langs en krijgt  mevrouw Fundter persoonlijke verzorging van de thuiszorg en hulp bij het schoonhouden van het appartement. Ze mist haar man nog steeds. ‘Natuurlijk.’ ‘s Avonds trekt ze zich al vroeg terug in haar slaapkamer, om naar de radio te luisteren of om te lezen. Dan is ze liever niet in de woonkamer, die haar te veel herinnert aan het samenzijn met haar man.
 
‘Ik stond altijd paraat om mensen te helpen.’  Ook nu ze moeilijk uit de voeten kan, wil ze nog graag ondersteuning bieden aan iedereen die het nodig heeft. Ze bidt voor hen. ‘Er is een heleboel ellende. Mensen die niets hebben, worden aan hun lot overgelaten. Wie arm is, wordt nog armer.’
 
Boulevardje
Mevrouw Fundter komt niet vaak meer buiten. Ze ‘pakt soms een boulevardje’... in de gang op de negende verdieping, achter haar rollator.
Ze is al meer dan een halve eeuw een tevreden huurder bij Haag Wonen (voorheen VZOS). Op de Lozerlaan heeft ze het altijd naar haar zin gehad. ‘Geweldig’, zegt ze over het driekamerappartement. Waarom? ‘Het is altijd lekker warm. De ligging is mooi. Het uitzicht is prachtig. Je krijgt waar voor je geld. En ik kan elke maand de huur betalen. Daar ben ik echt blij om en trots op.’